Pojęcie preferencji wypukłych (z diagramem)

W tym artykule omówimy pojęcie preferencji wypukłych za pomocą diagramu.

Jednym z aksjomatów określających cechy dobrze zachowanych krzywych obojętności (IC) jest to, że średnie są lepsze od skrajności. Jest to, krótko mówiąc, koncepcja preferencji wypukłych.

To znaczy, weź dwie kombinacje towarów X i Y, a mianowicie (x 1, y 1 i (x 2, y 2 ), na tym samym układzie scalonym, i weź średnią ważoną, taką jak [(ax 1 + bx 2 ) / (a + b), (ay 1 + o 1 ) / (a ​​+ b)] dwóch kombinacji, w których suma wag aib jest równa 1, wówczas średnia kombinacja będzie co najmniej tak dobra, jak lub, ściśle preferowany, każdy z ekstremalnych pakietów.

Ta średnia kombinacja leży pomiędzy dwoma ekstremalnymi kombinacjami na linii łączącej je.

Załóżmy, że na ryc. 6.3 (b), P i Q są dowolnymi dwiema kombinacjami na IC, P zawierającym trochę X i zbyt dużo Y, a Q zawierającą zbyt dużo X i trochę Y. Załóżmy również, że R jest średnia ważona z dwóch ekstremalnych kombinacji, mianowicie., P i Q, a zatem R leży między P i Q na linii prostej łączącej je.

Powiedziano, że R, średnia kombinacja, byłaby słabo lub ściśle preferowana względem kombinacji ekstremalnych, P i Q - w pierwszym przypadku P, R i Q byłyby na tym samym IC, tj. IC miałby płaski segment, aw tym drugim przypadku R byłby na wyższym IC (tutaj IC 2 ) niż P i Q.

Załóżmy teraz, że S jest średnią ważoną kombinacji R i Q. Teraz, jeśli S jest bezwzględnie preferowany od R i Q, leżałby na wyższym IC (tutaj IC 3 ) niż dwa ostatnie punkty.

Postępując w ten sposób, dojdź do kombinacji T, która jest średnią ważoną kombinacji S i Q. Jeśli T jest ściśle preferowany od kombinacji S i Q, wówczas leżałby na wyższym IC (IC4) niż dwa ostatnie. Załóżmy, że T jest najbardziej zrównoważoną ze średnich kombinacji dla konsumenta, tzn. Zawiera towary w optymalnej proporcji.

Następnie, jeśli konsument porusza się wzdłuż linii prostej PQ lub TQ, od T do innej kombinacji V, która jest średnią ważoną T i Q, wówczas ta kombinacja stałaby się nieco ekstremalna (to znaczy z mniejszą równowagą) w porównaniu z T i więc leżałby na niższym IC niż T, chociaż leżałby na wyższym IC niż Q, ponieważ nadal byłby lepszą średnią dla Q (ponieważ miałby lepszą równowagę niż Q).

Z analizy wynika, że ​​koncepcja preferencji wypukłych sugeruje, że jeśli P i Q są dwiema obojętnymi kombinacjami, to jeśli konsument porusza się wzdłuż linii prostej PQ od punktu P w kierunku punktu Q, wówczas punkty na drodze jak R, S i T leżą na sukcesywnie wyższych IC.

Na ryc. 6.3 (b), T znajduje się na najwyższym IC (IC 4 ), tj. Linia prosta PQ była styczna do IC 4 w punkcie T. Ale gdy konsument porusza się wzdłuż linii PQ od punktu T w kierunku punktu Q, będzie sukcesywnie obniżał wartości IC w punktach V, W itp.

Innymi słowy, preferencja wypukła oznacza, że ​​układy scalone są wypukłe do źródła. Mogą jednak mieć płaski segment, jeśli preferencja dla średniej jest słaba. Ogólnie przyjmuje się, że dobrze zachowane preferencje są wypukłe, ponieważ w większości towary są konsumowane razem.

Konsument chciałby wymienić jedne dobro na inne i skończyć konsumpcją obu, zamiast specjalizować się tylko w jednym z dwóch towarów.

 

Zostaw Swój Komentarz