Teoria wzrostu równowagi: koncepcja, definicja i podstawy

Zrównoważony wzrost jest procesem dynamicznym i dlatego znaczenie zrównoważonego wzrostu wciąż się zmienia.

Pojęcie zrównoważonego wzrostu podlega różnym interpretacjom różnych autorów. To Fredrick List po raz pierwszy przedstawił teorię zrównoważonego wzrostu.

Według Fredrick List teoria zrównoważonego wzrostu ma ogromne znaczenie dla ustalenia równowagi między rolnictwem, przemysłem i handlem.

Koncepcję tę poparł Rosenstein Rodan w jednym z artykułów zatytułowanym „Problemy industrializacji Europy Wschodniej i Południowo-Wschodniej”. Prof. Nurkse, Prof. Lewis i Stovasky badali tę koncepcję równowagi wzrostu na różnych podstawach. Według słów Kindlebergera „zrównoważony wzrost ma tak wiele znaczeń, że grozi im utrata wszystkich”.

Definicje:

1. PA Samuelson, „Zrównoważony wzrost oznacza wzrost wszystkich rodzajów stałych stóp kapitału”.

2. Publikacja ONZ „Zrównoważony wzrost odnosi się do pełnego zatrudnienia, wysokiego poziomu inwestycji, ogólnego wzrostu zdolności produkcyjnych, równowagi”.

3. Alak Ghosh, „Planowanie ze zrównoważonym wzrostem wskazuje, że wszystkie sektory gospodarki będą rozwijać się w takim samym stopniu, tak że konsumpcja, inwestycje i dochody będą rosły w tym samym tempie”.

Można to wyrazić jako:

∆C / C = ∆I / I = ∆Y / Y

4. Benjamin Higgins, „Fala inwestycji kapitałowych w wielu branżach nazywa się zrównoważonym wzrostem”.

5. WA Lewis: „W programach rozwoju wszystkie sektory gospodarki powinny rosnąć jednocześnie, aby zachować właściwą równowagę między przemysłem a rolnictwem oraz między produkcją na konsumpcję krajową a produkcją na eksport, prawda jest taka, że ​​wszystkie sektory powinny być rozwijane jednocześnie”.

6. CP Kindleberger: „Zrównoważony wzrost oznacza, że ​​inwestycje odbywają się jednocześnie we wszystkich sektorach lub branżach naraz, mniej więcej zgodnie z hasłem:„ Nie możesz nic zrobić, dopóki nie możesz zrobić wszystkiego ”.

7. RF Harrod, „Zrównoważony wzrost ma na celu zapewnienie równości między stopą wzrostu dochodów, stopą produkcji i stopą wzrostu zasobów naturalnych, tj.

G y = G w = G n

Tutaj G y oznacza stopę wzrostu dochodu, G w oznacza stopę wzrostu produkcji, a G n oznacza stopę wzrostu zasobów naturalnych.

8. Koncepcja złotego wieku pani Joan Robinson zakłada także zrównoważony wzrost. Stwierdza, że ​​musi istnieć równość między stopą wzrostu kapitału a siłą roboczą, tj

∆K / K = ∆N / N

Wniosek:

Z przytoczonych powyżej definicji podtrzymujemy poglądy Kindlebergera, który słusznie zauważył, że „zrównoważony wzrost ma tak wiele znaczeń, że grozi mu utrata wszystkich.” Jednak najczęściej dyskutowanym i akceptowanym znaczeniem zrównoważonego wzrostu jest to, że powinien być równoczesny i harmonijny rozwój różnych sektorów gospodarki, aby udostępnić gotowy rynek na produkty z różnych sektorów. Potwierdza się zatem, że zrównoważony wzrost nie jest terminem statycznym, ale odnosi się do jego dynamiki.

Podstawa teorii:

Doktryna zrównoważonego wzrostu wymaga równowagi trzech rodzajów omówionych poniżej:

1. Strona podaży:

Podaż lub produkcja w słabo rozwiniętym kraju jest niska. Powodem tego jest to, że oszczędności w tych krajach są niskie z powodu niskich dochodów. Niskie oszczędności powodują niskie inwestycje. Niskie inwestycje prowadzą do niskiej akumulacji kapitału i niskiej wydajności. Niska wydajność prowadzi do niskich dochodów, tj

Niski dochód - niskie oszczędności - niskie inwestycje - niska formacja kapitału - niska wydajność - niski dochód :

Dlatego konieczne jest zwiększenie inwestycji w celu zwiększenia popytu. Ale inwestycje wzrosną, gdy przedsiębiorcy uzyskają impuls do inwestowania. Innymi słowy, ich produkty będą sprzedawać się i będą zarabiać. Dlatego niezbędne staje się jednoczesne utworzenie kilku branż.

Zatem koncepcja zrównoważonego wzrostu od strony podaży polega na tym, że różne sektory słabo rozwiniętej gospodarki powinny być rozwijane jednocześnie, tak aby nie powstały trudności na ścieżce rozwoju gospodarczego. Na przykład rolnictwo, przemysł, handel wewnętrzny, transport itp. Powinny być rozwijane jednocześnie. Według prof. Lewisa: „Różne sektory gospodarki muszą iść ze sobą w odpowiednich stosunkach, inaczej nie mogą iść wcale”.

2. Strona popytu:

W krajach słabo rozwiniętych ludzie mają niską siłę nabywczą z powodu niskich dochodów. Zatem ich popyt jest również niski. Niski popyt powoduje mniejszą ekspansję rynku. Mały rynek inspiruje niskie inwestycje, tj.

Niski dochód → Niska siła nabywcza → Niska inwestycja → Niska wydajność

Dlatego należy dołożyć starań, aby zwiększyć popyt w tych krajach. Koncepcja zrównoważonego wzrostu od strony popytu polega na jednoczesnym rozwoju kilku gałęzi przemysłu, aby wszyscy mogli być wzajemnie klientami, a produkty wszystkich mogły być sprzedawane. Pod tym względem Rosenstein Rodan podał przykład. Według niego, jeśli powstanie przemysł brzegowy, wszyscy ludzie z nim powiązani uzyskają dochód. Ale nie wydadzą całego swojego dochodu tylko na zakup butów. Będą kupować towary wytwarzane przez inne branże.

Podobnie, jeśli zostanie wykonany tylko jednostronny rozwój, nie odniesie on sukcesu. W przeciwieństwie do tego, jeśli kilka gałęzi przemysłu jest rozwijanych jednocześnie i harmonijnie, trudność tę można usunąć. Dlatego prof. Nurkse mówi: „Większość branż zajmujących się„ konsumpcją masową ”jest komplementarna w tym sensie, że zapewnia rynek, a tym samym wspiera się nawzajem”.

3. Bilans sektorowy:

Bilans sektorowy oznacza rozwój gospodarczy wszystkich sektorów gospodarki. Ponieważ rolnictwo i przemysł wzajemnie się uzupełniają. Zatem rozwój przemysłu będzie wymagał rozwoju rolnictwa i odwrotnie. Ponownie ekspansja sektora przemysłowego zwiększy popyt na surowce, które będą dostarczane tylko poprzez rozwój sektora rolnego. Prof. Lewis utrzymywał, że jeśli te sektory będą rozwijane jednocześnie, względna cena między nimi może zostać utrzymana.

Mogą występować między nimi niekorzystne warunki handlu. W ten sam sposób równowaga między handlem krajowym a handlem zagranicznym staje się niezbędna w procesie rozwoju gospodarczego. Tak więc, zdaniem prof. Lewisa, sektor krajowy musi rosnąć w równowadze z sektorem zagranicznym.

 

Zostaw Swój Komentarz